Boycot...

Oke, het duurde even maar nu is het kwartje (Uh? Hoe noemen we dat tegenwoordig in het Euro-tijdperk nu we geen kwartjes meer hebben?) eindelijk gevallen...ik word geboycot! En wel door jou, Soep. Vertel ik gisteren vol trots dat ik eindelijk, eindelijk een eerste magische grens doorbroken heb...oke..het was er maar net onder..maar toch (69,9...) en wat kom je me vandaag brengen...een overheerlijke chocolate-cookie (formaat XXXXXXXXXXL)... onder het mom dat ik die van Monique kreeg (slim, heel slim, want zo kon ik hem gewoon niet weigeren...)...

Maareh hij was wel errug lekker!!!! Hihi, en dat kun jij beamen, want gelukkig ben ik wel zóóóóó ongelooflijk aardig dat ik hem met je gedeeld heb...enneh ik zag geen plantenbak, prullenbak of andersoortige bak waar je 'm in hebt kunnen dumpen...dus je bent slachtoffer geworden van je eigen 'boycot' ;-)

Zonnig winterberg

Afgelopen zondag ben ik naar Winterberg gegaan, mét mijn kakelverse Rocky Mountain Switch. Hij was de dag ervoor door Jeroen klaargestoomd. Op een klein detail na is hij nu écht af en wat een bike is het geworden:

Tot in de details goed gemonteerd, schitterende bekabeling zelfs.

En zondag meteen uitproberen in Winterberg. Het was schitterend weet, een heerlijk zonnetje en misschien wel bijna 30º. Heel veel Nederlanders in het park, dus het was lekker gezellig. Ook best druk, maar de rijen vielen redelijk mee, heel soms echt lang wachten. Maar over het algemeen hebben we lekker kunnen rijden. We hebben nog helmetcam video’s gemaakt zelfs, ze staan op youTube:

Funride http://www.youtube.com/watch?v=4G_qGtecimk

Sixcross, part funride http://www.youtube.com/watch?v=MJqRrumY5_o

Tweede poging funride http://www.youtube.com/watch?v=d0SU2mmtLVg

En foto’s natuurlijk:

Foto’s door Whereismal?

» Meer detail foto’s van de Switch
» Meer Winterberg foto’s van afgelopen zondag

Tring tring...

Een zomerse dag werd voor vandaag voorspeld...een zomerse dag in April.... wat heerlijk. Nu maar hopen dat er de komende maanden nog veel van dit soort dagen komen ;-)
Tsja, en wat doe je dan op zo'n zomerse dag...ik kan het toch niet maken om morgen op het werk te verkondigen dat ik alleen maar heb genoten van de zon en 2 boeken heb gelezen...

Dan de dag maar sportief beginnen. Ik had geen naweeën van de inspanningen van gisteren, dus mijn Bianchi moest er maar aan geloven...tijd voor een 'écht' ritje... smile, smile, smile: heb zo'n 55 minuutjes gefietst..geen idee hoever want mijn fietscomputer deed het niet, en dat is waarschijnlijk op dit moment ook maar beter... ik wil de eerst paar keer gewoon lekker fietsen om weer het gevoel te krijgen... niet té enthousiast té veel doen..wil morgen namelijk ook weer spinnen... Maar het was wél heerlijk... half 9 was het temperatuurtje lekker om te fietsen, was nog niet te druk onderweg...maareh ben er wel achter gekomen wat er nog op mijn fietsie mist... een bel... tring tring is tóch makkelijker, dan vriendelijk schreeuwen of ik er langs mag...

P.S. Ik had gezegd dat mijn Bianchi naar mijn garage 'verbannen' zou worden als ik hem echt zou gebruiken...maar kon het nog niet over mijn hart verkrijgen...hij staat dus weer gewoon in mijn huiskamer ;-)

Van spinnen, honden tot lieveheersbeestjes...

Gisteren begon de dag goed met een uurtje spinnen, het was errug druk: maar liefst met z'n vieren...maar dat mag de pret niet drukken. Ik vind het heerlijk om weer een paar keer per week te spinnen... en bovendien is het ook nog eens gezellig met Karin (hebben we eindelijk de tijd om bij te kletsen ;-) )... Na het spinnen ook nog een half uurtje meegedaan met een work-out Body Pump... ben er nog niet helemaal over uit wat ik daar nu van vind... ik geef BP het voordeel van de twijfel: gisteren ging het nogal snel, weinig tijd en in verhouding best wel veel oefeningen voor je benen (waar je je heupen toch wel behoorlijk mee belast, zoals squads etc...enneh daar doe ik nu nog even niet aan mee...) Maareh aankomende vrijdag geef ik BP nog een kans, ga gewoon een echte les mee doen..de oefeningen voor je armen en buik spreken me namelijk wel errug aan (pfff, maareh ja je moet er toch wat voor over hebben om spontaan te kunnen zwaaien zonder van die na-zwieberarmen...)...

Daarna had ik met Ellen afgesproken...programma: lunchen, foto-shoot in het bos en hapje eten... maar wel op voorwaarde (dit werd vriendelijk, doch dwingend verzocht) dat ik wél Tiramisù zou maken... Gelukkig had ik net mijn armen getrained, dus het mixen ging me goed af (en smaakte de Tiramisù lekker...heb 'm voor de zekerheid ook maar even geproefd ;-) )

Omdat ik toch wel wat meer wil gaan doen met mijn fototoestel, en El ook gek is op fotograferen, hadden we afgesproken om naar het bos te gaan om wat foto's te maken...tevens een goede combinatie met het uitlaten van haar drie honden en voor mij een test om te zien hoe flexibel ik al ben met op de grond gaan liggen en hurken etc...). Ellen kende wel leuke plekjes...waar heeeeeeel veel insecten, vlinders etc zijn.... Ja, ja zo bleek... we hebben toch wel 4 lieveheersbeestjes gezien ;-) En verder ben ik erachter gekomen waarom brandnetels BRANDnetels worden genoemd enneh dat lichtblauwe canvasgympies behoorlijk smerig worden als je door moerassig water loopt én dat ze niet echt waterdicht zijn ;-)

Mooie foto's heb ik dus niet echt gemaakt, maareh het was wel heerlijk om een behoorlijk stuk te wandelen door het bos met dat prachtige weer... De hondjes hadden het ook wel warm en zochten afkoeling in het water ..zie foto... (haha, ik laat toch maar even in het midden of ze dit uit vrije wil deden of gedwongen werden door tiran Ellen ;-) )

Daarna lekker in de tuin gegeten, gezellig, vuurtje erbij en natuurlijk ook Eric en later kwam Eelco ook nog... Oftewel een heerlijk volle dag gepland...eigenlijk weer een ouderwetse dag waarbij ik niet teveel heb nagedacht of ik het nu wel allemaal kan en zou moeten doen... Het gaat echt de goede kant op ;-) enneh het scheelt dat ik voor vandaag een lege agenda had...hoewel: genieten van de zon stond wel op het programma.... een beetje bijkleuren ;-)

"Het kind gaat op stap" (2)

Het is weer eens zover, er staat een leuk uitje op de planning (Winterberg morgen) en ik ben er weer 'spannend' voor. Om meerdere redenen... voor het eerst met de BMW ipv de bus. Fietsen dus op het rek ipv in de auto (hoewel we dag vroeger met de Ibiza ook probleemloos deden, toch weer spannend.) En de nieuwe fiets zou vandaag klaar zijn...

De monteur van Stappenbelt, Jeroen Grave, heeft het er flink druk mee. Er is nog een probleempje dat ie moet oplossen... maar hij was gisteren vastberaden om het op te lossen. Ik heb 'm taart gebracht om 'm extra te motiveren dan wel te bedanken voor het harde werk.

Aan het weer zal het niet liggen, de voorspelling beloofd een schitterende dag. Nu nog aan ons om én niet te enthousiast naar beneden te storten én er een gezellige dag van te maken... wordt vervolgd..

Dagje Chaudfontaine

Ik ben weer terug van een dagje Chaudfontaine. In Chaudfontaine is het altijd super in komen aan het begin van het (downhill-) seizoen. Een mooi parkoers, dat er vandaag ook schitterend bij lag. We waren er met nog een andere downhiller en hadden het parkoers dus lekker voor onszelf. Het was zwaar lopen en ik merkte meteen de eerste keer al dat ik de fiets niet te schuin omhoog kan duwen. Een mankementje van mijn arm waar ik voorlopig nog niet vanaf ben. Gelukkig gaan we niet zo heel vaak ‘push-biken’. Helaas heeft het mijn dag wel bepaald, want ik ben daarom eigenlijk niet verder dan het eerste 1/3 van het parkoers. Geeft ansich niet, want het is een leuk speels baantje en ik heb lekker uit kunnen leven aan het sprongetje aan het begin van de baan…

Aan de mooie dag zat ook een verdrietig randje. Nadat ik zaterdag nog een reparatie aan de bus had laten doen en een afspraak voor morgen (olie-beurtje) had gemaakt, is er gisteren iets faliekant kapot gegaan. De uitlaat is in tweeën gebroken. Gelukkig kon ik nog wel thuiskomen, want op hoge snelheid (120km/u) kwam hij nog uitstekend vooruit. Helaas had ik op de terugweg veel file, dus dat was iets minder ontspannen rijden.

Samen met 'de baas' hebben we besloten om de Jumpy met pensioen te laten gaan. Er zaten een paar reparaties aan te komen en je weet op die leeftijd dat er toch het een en ander gaat slijten. Daarom hebben we dit jammerlijke besluit genomen. De Jumpy en ik hebben genoten van de laatste kilometers samen. Herinneringen opgehaald, leuke muziek geluisterd en hem bedankt voor vele geweldige kilometers.

Het is lente... zelfs tot diep in mijn longen voelbaar

Ieder jaar verbaas ik me er weer over, de intensiteit van hooikoorts. En de neus- en oogjeuk is redelijk onder controle te krijgen met druppels en pillen, maar de luchtwegen... Ik loop al 2 weken te piepen als een cara-patient en het ziet er nog niet naar uit dat het heel snel beter gaat. En eigenlijk wil je er ook niet over klagen, want dat ik er last van heb, betekend dat het schitterend weer is. Daar geniet ik dan wél weer van...

Morgen, eerste paasdag, heb ik een heerlijk niks-dagje in gepland, dwz: ik mag de hele dag in pyjama rondhangen en lekker aan mijn projectjes klussen. En hoef -muv voor de hond- de deur niet uit! Maandag ga ik naar Chaudfontaine, mijn eerste downhill uitstap van het jaar. Helaas niet met het groene monster, maar ik geloof dat ik toch wel lol ga hebben. Ik moet er toch weer even in gaan komen.

Volgend weekend staat namelijk Winterberg op het programma en dat is de officiele start van mijn seizoen feitelijk. Vanaf dat moment ben ik sociaal weer slecht bereikbaar wegens de vele uitstapjes naar Winterberg e.d. De 25e geef ik een privé-clinic en 18-20 mei heb ik een super gaaf freeride-weekend met mijn eerste wedstrijd van het jaar. Ben érg benieuwd hoe het weer is met 'twee wielen van de grond' zoals wij dat zeggen...

Geweldig...!

Om mijn gevoel in 1 woord samen te vatten: geweldig! Vanavond ben ik voor het eerst sinds voor mijn doen lange tijd wezen spinnen... Ook al zat ik me er enorm op te verheugen, ik zal eerlijk opbiechten dat ik met de minuut zenuwachtiger werd... Klinkt misschien vreemd, maar ik vond het best 'eng' om na zo'n lange tijd weer daar naar binnen te gaan, oude bekende spinners weer tegen te komen en natuurlijk ook het spinnen op zich...
Maar wat een welkom: ze hadden zelfs een fiets voor me versierd met slingers (had ik alleen niet gezien... de betreffende fiets stond namelijk helemaal vooraan, tsja en dat was in ieder geval nu net de plek waar ik zeker NIET wilde gaan zitten...lekker anoniem op de achtergrond was mijn bedoeling... dus bij deze nogmaals sorry aan jou, Soep. Dat ik niet eens naast je ben komen zitten... maareh vanaf mijn plekje kon ik je wel 'in de gaten houden' en steunde je me ook doordat ik je kon zien fietsen en dacht: dat ga ik ook weer kunnen!! Maareh zonder gekheid, superlief dat je bent komen spinnen terwijl je eigenlijk met je armen wilde trainen!)

Ik heb de hele avond met een enorme grijns van blijdschap op mijn gezicht gefietst (de laatste dagen loop ik elke dag met zo'n enorme grijns op mijn gezicht, kan er niets aan doen. Elke dag gebeurt er wel iets of doe ik iets 'nieuws' waardoor ik die enorme grijns er niet meer vanaf kan krijgen ;-) ) Zo ook vanavond tijdens het spinnen. We hadden een intervalles...een perfecte les om mee te beginnen: alleen zitten en staande vlakke wegen...geen bergen en geen combo's...
En het ging zó lekker. Natuurlijk wel met een lichte weerstand, maar ik heb gewoon meegedaan én het uur volgemaakt. Wat een heerlijk gevoel, mijn lichaam vol adrenaline... ik wist wel dat spinnen mijn sport is, maar ik heb vanavond weer even een bevestiging gekregen...

Ik had me er op ingesteld dat de 1e keer spinnen zou tegenvallen, maar het was dus absoluut het tegendeel! Mmm, ben alweer helemaal verslaafd geraakt....maareh nu moet ik dus tot zaterdagochtend wachten tot ik weer mag. Zou ik de komende twee dagen last krijgen van afkick-verschijnselen???

Spinnend... ik bedoel spannend

Bijna is het dan zover... na bijna 5 maand is het vanavond de bedoeling dat ik weer 'ns op de spin-fiets stap! Best wel spannend...maar ik heb me goed voorbereid ;-) Dat wil zeggen: gisteren voor het eerst op een normale fiets buiten gefietst. Natuurlijk enorm veel tegenwind (ja, bij mij draait de wind altijd mee, dus als ik weer terug fiets, heb ik óók last van tegenwind ;-) ). Maar wat een heerlijk gevoel gaf het me al dat ik gewoon lekker kon fietsen...haha heb zelfs andere fietsers ingehaald... dus voor mijn gevoel ging het deze 1e keer ook al beter dan vóór de operatie ;-). Was wel wat moe toen ik weer thuis was (ja, conditie is echt 0,0....) enneh ik betrap me erop dat ik me wel moet inhouden. Gisteren was ik zó blij dat het lekker ging, dat ik eigenlijk ook weer andere dingen wil uitproberen...maareh ook hiervoor geldt: beetje bij beetje opbouwen. En vanmorgen was het tijd voor weer een beetje: heb buiten een mini-mini-mini-mini-mini-rondje op mijn Bianchi gemaakt... Voor het eerst sinds ruim 2,5 jaar weer op de wielrenfiets... wauw dat was echt pas kicken! Oftewel ben nu helemaal hyper!!! En helemaal klaar voor vanavond.... Alleen nog 1 dilemma: wat trek ik aan?