Druk in Apeldoorn...

Gisteren waren mijn broertje en zijn vriendinnetje blijven slapen (oja, eergisteren dus) want we zouden zondag gaan biken in Apeldoorn. We hadden het Asselsepad uitgekozen, maar bij De Naald werden we tegen gehouden én ik wist meteen ook waarom. De midwintermarathon natuurlijk. Ik bleef even treuzelen om na te denken hoe te rijden en er kwam een politiedame op ons af, of ze ons kon helpen. Snel legde ik uit wat het plan was en ze zei dat we de Oude Amersfoortseweg maar in moesten rijden en na de Julianatoren afslaan, langs de Apenheul en dan kwam het zo goed. Maarre... die hele weg was afgezet voor één richting, richting van Apeldoorn vandaan! Dat betekende dat we helemaal naar de snelweg moesten rijden om daar weer terug richting Apeldoorn te rijden. Daar zijn we op de Europaweg op de fiets gestapt en waren we alsnog vrij vlot op het Asselsepad. Wel een beetje mutserig van de politie.

Oja, heb net Sonja's 2e boek gehaald, in gekeken, zal maandag wel meteen beginnen dan maar he!

Strak...

Hey Soep!
Ken je dat gevoel? Dat je denkt of eigenlijk gewoon weet dat je best wel goed bezig bent...maar dat het gehoopte resultaat wel errug lang op zich laat wachten? Vandaag heb ik dat gevoel. De afgelopen weken ben ik braaf aan het opletten met wat ik eet in die zin dat ik gewoon gezond bezig ben: drie maaltijden op een dag, niet snaaien... oke sporten schiet er een beetje bij in...schiet er behoorlijk bij in....schiet er eigenlijk helemaal bij in...maar daar heb ik toch nog wel een legitieme reden voor... Maar alleen al het niet meer snaaien zou toch enigszins effect moeten hebben? Voor mijn gevoel (vandaag dus..) niet echt...ik trok vanmorgen een spijkerbroek aan en die zat voor mijn gevoel nog steeds even strak (lees: te strak dus)... zucht...ja ik weet het: geduld, geduld, geduld en vooooooooral dooooooorgaan...

Hoe'st met jou? Zakken bij jou de broeken al wel af? Nog lekker wezen fietsen? Zag op je andere site je tijdelijke fiets: mooi dingetje!!! Wanneer krijg je nu je nieuwe? Wel even een fototje plaatsen van de nieuwe als je hem hebt!!

Heb je gisteren het veldrijden nog gezien? Ik kijk de laatste tijd wel weer veel sport...mmm waarom val je nu niet gewoon af door naar sporten te kijken??

Gezondheid!

Hey Koekie, hoe staat het met je verkoudheid? Ik kwam vanochtend een bericht tegen in mijn rss-feeds (in 't engels) hoe je verkoudheid kunt voorkomen. Ik zoek nog naar een tip hoe je er het snelste beter van kan worden. Maar de preventietips (klinkt bijna als werk):

1. Lichtknoppen met de zijkant van je hand of met je pols bedienen. Polsen pikken bacillen minder snel op blijkbaar.
2. Bel alleen met je mobiel. Andere telefoons zijn 'vies'.
3. Gebruik je eigen pen en neem 'm overal mee. Een geleende pen neemt ook geleende virussen mee.
4. Maak schoon. Tja...
5. Nies in je elleboog. Hahaha... het staat er echt, maar vooral bedoeld als je geen tissue in de buurt hebt. Ze zeggen dat je het vooral kinderen moet aanleren, hou je handen bacil vrij!
6. Tissues/zakdoekjes meteen weggooien. En niet anderen laten doen, dan krijgen zij het...
   

Klavertje 4...wat een geluk!

Hey Soep! Wat fijn dat de AH mij een herkansing gaat geven... Een herkansing? Ja...een herkansing (het lijkt wel of ik in de herhaling val, maar ik breng even een dialoog aan in dit stukkie) Een tijdje terug kreeg ik namelijk van mijn zus een leuk groen emmertje met daarin zaadjes (of misschien waren het ook wel bolletjes...kon ik niet zien...was al onder in de aarde gestopt...) en de bedoeling was dat daar klavertje 4 uit zou komen... Ze vond dat ik wel wat geluk kon gebruiken dit jaar (lief hè, en dat terwijl ik eigenlijk al zoveel geluk heb : )

Nu ben ik niet echt iemand met groene vingers. Tuurlijk probeer ik mijn tuintje nog enigszins toonbaar te maken, maar ik doe het op de grove manier...wat me niet bevalt, snoei, knip of pluk ik eraf, zonder rekening met weet ik wat te houden...ben van mening dat de natuur zijn gang moet kunnen gaan. En overleven mijn plantjes dat, dan is dat (ook voor hen) mooi meegenomen, doen ze dat niet, dan heeft het zo moeten zijn ;-) In mijn tuin werkt deze methode redelijk, of eigenlijk best wel goed...in huis een stuk minder. Daar halen zelfs vetplantjes het in hun hoofd om dood te gaan...
Maar goed, even terugkomend op het emmertje met toekomstige klavertje 4... ondertussen zijn we al weer een tijdje verder en inderdaad er komen daadwerkelijk klavertje 4 uit... zie fototje rechtsboven... nee, geen fotoshopping aan te pas gekomen, het zijn er ECHT 4....

Waarom nu toch een herkansing....omdat het plantje op zich er echt niet uitziet... (zie fototje hieronder...) in ieder geval zou het volgens de plaatjes er niet zo uit moeten zien.... vandaar mijn blijdschap dat AH mij een herkansing wil geven... ga vanmiddag meteen boodschappen doen...

Week van de Gezonde Keuze bij Albert Heijn

Bij de Albert Heijn is het de week van de Gezonde Keuze. Op 1.000 eigen merk producten heeft de AH dit klavertje geplakt waarmee ze zeggen, deze goede keuze heeft:

• Een laag gehalte verzadigd vet en transvet
• Een laag gehalte suiker
• Een laag gehalte zout
• Een hoog gehalte voedingsvezels

Je kunt ook een quiz doen, welk product heeft wel/niet een klavertje en ik had er meer fout dan goed! Je kunt ook een PDF downloaden met meer info. Maar dat vond ik niet eens het allerleukste. Bij elke 10 euro aan boodschappen krijg je een klein doosje mee, daarin zitten een paar bolletjes die je kunt zaaien, om zo je eigen klavertjes te laten groeien. Is dat cool of niet?!

Spierpijn = fijn

Zaterdag is het eindelijk toch nog van gekomen om te spinnen. Daar hield ik echter zoveel spierpijn aan over dat ik de voornemens van zondagochtend fitness maar heb laten varen :( Dorothé gaf les en die weet wel van wanten. Heb heerlijk kunnen uitleven. De andere keren spinnen was toevallig elke keer endurance en dit leek meer op een interval-lesje en da's toch heel anders. Lekkerder als ik eerlijk moet zijn, maar best intentief voor de armpjes.

Vanavond een vergadering met het jeugdbestuur van Bar End, gaan we de plannen voor dit jaar doornemen (Grey's Anatomy alvast opgenomen) en ik dénk dat van fitnessen dinsdag of woensdag komt. Ik dénk dinsdag nog even voor GG, hoewel het volgens mij wel altijd druk is dan.

Oh, wie is er eigenlijk NK sprint geworden? Ik neem aan dat jij dat volgt? :)

Zwemba(n)d...

Hey Soep!

Ja, hier ging het gisteren ook behoorlijk tekeer...maar de schade valt mee: geen dakpannen van het dak (zou ook wonderbaarlijk zijn aangezien ik een plat dak heb zonder dakpannen ;-) ), mijn plantjes in de tuin zijn wel veranderd in waterplantjes, net zoals mijn achtertuin(tje) veranderd was in een zwembad...
In het kader van sportief afvallen, had ik natuurlijk wat baantjes kunnen gaan trekken. Zou nu ook nog heel makkelijk gaan, met mijn huidige natuurlijke zwembandjes blijf je natuurlijk makkelijk drijven... Zal in de zomer natuurlijk anders zijn met mijn dan afgetrainde lichaam (haha, jaja je moet hoog in durven zetten...) dan blijf je niet meer zo vanzelf drijven, dan moet je nog wat gaan doen ook om niet te verzuipen...
Maar ik heb het gisteren laten afweten, ben niet wezen zwemmen, zelfs niet buiten wezen wegwaaien... Dat heb ik vanmorgen weer ingehaald hoor. Zonnetje scheen, lekker gewandeld en daarna 'uitgefietst' (ondertussen wel een tandje (of wat...) zwaarder gezet, maar nog steeds heeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel licht en geloof me, dat is heeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel licht) en zit nu met een brandend, prikkelend en trekkend been achter mijn pc met toch wel een voldaan gevoel ;-) (ja, geluk haal je uit de kleine dingetjes...)

Hoe'st trouwens met Mo afgelopen, kon zeker niet meer thuis komen...is namelijk wel een eind wandelen van Utrecht naar Apeldoorn... enneh met Imre...? Vind het wel zielig dat hij de pineut is omdat JIJ bang bent voor een beetje wind...

Ben je ondertussen nog wezen fitnessen? En heb je nog (sportieve) plannen voor dit weekend?

Woeiiiiiiii

Zeg Koekie, waait het bij jou ook zo? Zoals je weet zitten wij op kantoor een beetje in de uithoek en hebben wij altijd als laatste door dat er iets met het weer aan de hand is. Om half 5 viel de stroom uit. Ja, da's ook een apart verhaal...

Ik werk met laptop, dus als de stroom uitvalt merk ik dat niet. Maar mijn grote monitor viel uit en ik dacht dat ie kapot was. Maar mijn andere collega's waren aan het druk doen, dus ik had het écht niet door. Nou, die hebben gelachen om mijn paniek "sh... is mijn monitor kapot??".

Maar goed, stroom uitgevallen en we dachten, laten we dan maar gaan, we konden met elkaar samen rijden, dus we gingen. Mark, had zijn auto in 'Beekbergen' staan en ging 'm alvast halen en wij stonden bij de voordeur. Toen viel ons op, de hele parkeerplaats met de hefbomen stond vol met mensen die niet wegkonden... de bomen gingen ivm de stroomstoring niet open... Oeps!

Monique moest om 17u in Utrecht werken, en die is eigenwijs genoeg tóch vertrokken en na veel moeilijk doen in Utrecht terecht gekomen. Ja... en hoe die thuiskomt vanavond?! Ze heeft officieel dienst tot middernacht, maar het zal wel zo zijn dat ze tot morgenochtend vroeg doorwerkt en dan naar huis komt. Ja, lekker windje he? Ik hoop dat Imre nog even kan knijpen, want ik ga nu echt niet met 'm lopen :-)

Nou en of is dat een stimulans. Al sinds 1 januari ben ik aan het checken wanneer ik kan inschrijven voor de Megavalanche. Niet omdat ik bang ben dat ik anders niet mee mag doen, maar uit pure enthousiasme om het maar geregeld te hebben. En vanaf het moment dat ik op de 'bevestig'-knop drukte zat ik te stuiteren op mijn stoel. We gaan écht! Mijn 'broertje' Patrick schreef ook in en we zijn ready to go... op wat traininkjes na.

Patrick reed namelijk vorig jaar tegen een boom en scheurde wat belangrijke spieren van zijn knie, dus hij verstaat alles op gebied van revalidatie-frustratie. 2007 gaat óók zijn jaar worden.

Wat is de Megavalanche? Zie ook deze foto's op Flickr tagged met 'megavalance'. Het is een marathon afdalingswedstrijd, met een massale start. Zo'n 1000 bikers tegelijkertijd vanaf de Pic Blanc bij Alpe d'Huez en 32km afzien. Klinkt heftig, maar een van de meest schitterende bike-ervaringen die je op kan doen.

Ja! Vandaag jarig, ik heb niet zo heel veel gesnoept. Morgen veel werk te doen en een afspraak. Maar ik wil toch een fitness-sessie inplannen, want ik denk dat het wel weer kan.

Volg jij nog Gilmore Girls, Koekie? Ik eigenlijk nog wel, maar vind het op dit moment niet zo heel leuk. Ik hou een paar blokjes 'gezonde chocolade' bij de hand en dan hoop ik dat het snoepen vanavond beperkt blijft hahaha. En dan weer fris verder met de gezonde plannen! Ben volgens mij nog geen gram afgevallen trouwens... maar in elk geval komt de training een beetje op gang!

Nog meer kadootjes?

Hey Soep,

Allereerst nog maar een keertje van Harte Gefeliciteerd (weten de lezers van dit blog tenminste ook dat je jarig bent...misschien dat we nu wel een keer een reactie krijgen van al die anonieme lezers die ons zo ongelooflijk fanatiek supporten maar waar we maar weinig van mee krijgen ;-) )

Zondag was inderdaad een kadootje voor je, als ik jouw verhaal zo lees! Super, hoop dat je niet alleen vandaag nog veel kadootjes krijgt, maar ook de rest van het jaar. Heb je zeker wel verdiend...enneh spannend dat je weer gaat voor de Megavalanche!!! Voor al die anonieme lezers die niet weten wat dat inhoudt...vraag er eens naar bij Soepie...misschien heeft ze er nog wel spectaculaire foto's van ;-)

Petje af dat je die uitdaging weer aangaat!! Tsja en als dat geen stimulans voor je is, dan weet ik het ook niet meer...Mmm ik denk dat ik persoonlijk die uitdaging dit jaar oversla..en ook volgend jaar..enneh ook het jaar daaropvolgend enneh het jaar daarop ook nog maar niet...

Wat een kadootje!

Het leek wel een kadootje, het weer gisteren toen wij het bos ingingen. Stralende blauwe lucht, schitterend zonnetje, lieve bikevriendjes en heel veel zin! Een recept voor een heerlijke epic-ride noem ik dat. Een epic-ride is een mountainbike rit die langer dan 2 uur duurt, waar het niet om de afstand of de snelheid gaat, maar om de lol en de gezelligheid.

We vertrokken iets na 12u een net na 16u waren we weer terug bij de auto. We hebben onderweg natuurlijk veel gebabbeld en ik heb wat foto's gemaakt om hier en daar even wat rust te pakken. De spannende wortelstukjes waar ik altijd van genoot, moet ik nog geduld mee hebben. Ook al heb je een goede voorvork, nog dreunt het flink door en speelt het op mijn schouder. En 's avonds moest ik flink koelen, heb er meer last van gehad dan de vorige week. Máár... het was toch een legendarische rit, de eerste van het jaar en ik heb volop genoten en met mij, mijn bikevriendjes ook.

vlnr. Soepkip, Dientje, Isil en Castor.

Bedankt voor de aanmoediging Koekie, ik moet er toch weer flink aan gaan geloven, deze week ga ik South Beach even 'ophalen en bijlezen' en dan wil ik er toch weer mee aan de slag. Heeft me altijd goed geholpen.

Die bron van jou zal ik eens op het matje roepen. Mij een cookie geven en dan doorl*llen... mooi is dat! Hoe was het schaatsen verder? Ik heb eigenlijk niet meer meegekregen wat de uitslag was en of het nog spannend was.

Met Dakar zijn de vrachtwagen geloof ik nog maar net gestart dus het gaat weer spannend worden hoop ik. Tussendoor nog flink eraan trekken om 4Kant af te krijgen en dan is het hopelijk weer snel avond. Grey's Anatomy!!

Aanmoediging voor Soepkip...

Hé Soepie, wa's dat nu? Ik krijg uit zeer betrouwbare bron (voor jou nu dus een zeer onbetrouwbare bron ;-) ) te horen dat je na vorige week veelvuldig (nu overdrijf ik een beetje...) aan het zondigen geslagen bent. Heb er zelfs een foto van gekregen... nu weet ik dat je bijna oud (nog een paar daagjes...) en wijs genoeg bent om je eigen keuzes te maken, maareh ik krijg van deze (on)betrouwbare (afhankelijk dus vanuit wiens oogpunt je het bekijkt) bron het vriendelijke verzoek om je toch iets meer aan te moedigen...dat je het nodig hebt. Dus bij deze: kop op Soepie, je kunt het! Je hebt gelijk als je zegt: alle begin is moeilijk. Maareh dat stadium ben je allang voorbij...je bent al sinds woensdag aan het starten, dus die startlijn ben je allang over... vanaf nu begint het serieuze (haha) werk... kom op!!!
Is dit aanmoedigend genoeg of moet ik nog een spandoek maken??

Overigens, hoe was het biken met je vriendjes??

Alle begin is moeilijk...?

Ik ben trots op je Koekie! Geen snaai, en toch vrolijk wezen wandelen! Ik heb na mijn cookie van eer-gisteren dan gisteren óók nog eens (zelf gemaakte dus iets minder erg) frietjes gegeten. En niet gaan sporten, erg he? Het staat op de kalender voor vanavond en morgenochtend. Zal mij benieuwen. Mijn nieuwe schema van half zeven opstaan breekte me 's avonds steeds vroeger op, kneuzerig he? Maar zondag weer een bike-ride gepland, sterker nog nu een échte zou ik bijna zeggen. Met mijn bike-vriendjes en de freeride-bikes dat is misschien wel een half jaar geleden ofzo!!

De storm is weer gaan liggen...

Je hebt wel eens van die dagen waarop je denkt: bl*ahhhhhhhh (ik druk me even netjes uit...). Gisteren had ik zo'n dag. De dag begon gewoon, althans dat dacht ik. Het 's morgens soepel fietsen van mijn stijve spieren, pezen en wat er allemaal nog meer inzit, ging eigenlijk al niet lekker. In de loop van de ochtend kreeg ik er steeds meer last van, ze werden stijf en hard, de spier bij mijn litteken werd alweer een hele bobbel, kreeg steken, voelde me moe...kortom bl*ahhhhhhhh...
Het weer werkte ook al niet mee: storm, regen, storm, regen en voor de verandering storm en regen...oftwel niet echt lekker weer om een stukkie te gaan wandelen (kunnen mijn blauwe pluizige haartjes niet zo goed tegen...)...
Als ik al een keer zo'n bl*ahhhhhhhh dag heb, leef ik me het liefst (fysiek) uit...je kent het wel: effe lekker op de fiets en trappen maar... maar helaas dat ging dus niet (en voorlopig ook nog niet ;-( )...tsja dan mijn alternatief uitgeprobeerd: staren en wegdromen bij mijn fietsje... en dat werkte!

In ieder geval stond ik weer vrolijk op, de zon scheen hier in het verre oosten en ben dus ook naar buiten gevlucht: frisse lucht. Heb lekker een klein uurtje gewandeld (met kruk), muziekje in mijn oren en genoten van het zonnetje! Straks heerlijk schaatsen kijken... ben weer ; - )
De storm is dus weer gaan liggen, zowel letterlijk als figuurlijk!

Pluspuntje van gisteren (schouderklopje voor mezelf): normaal gesproken als ik moe ben en pijn heb en het wil allemaal niet, snaai ik alles wat ik maar in huis heb liggen... en geloof me, heb nog steeds koekjes en veel chocolaatjes...maar ik bedacht me 's avonds pas dat ik gewoon niks heb genomen, heb er niet eens aan gedacht! Da's toch een goed teken??

Feestje...

Gisteren was het alweer 8 weken gelden dat Hippy (bedankt K. voor het bedenken van een naam voor mijn nieuwe vriendje...) in mijn leven is gekomen...reden voor een feestje? Nu is het zo dat ik dit eigenlijk al elke dag vier...maar het toeval (bestaat niet) wilde dat gisteren 2 collega's M&S (niet te verwarren met M&M's, die ik ondertussen al dagenlang weersta ;-) ) mij gisteren mee uit eten wilden nemen...en dat niet alleen wilden, maar ook gedaan hebben. Dit alles onder het mom van gun Koekie ook eens een uitje... Na mijn uitjes vorige week (Nijmegen en Apeldoorn) had deze reis de bestemming binnenstad Deventer. Een hapje eten bij Turks restaurant Ozan. Heerlijk gegeten, heb me ingehouden (lees: geen nagerecht genomen...). Een licht hoofdgerecht (ahum...mocht ook wel na het uitgebreide voorgerecht): gegrilde zalmmoot...lekker alleen jammer van de ongelooflijke hoeveelheid graat dat er in zat en als er iets is wat ik niet in mijn vis wil... Deed me ook even denken aan het liedje Advocaatje gaat op reis...je weet wel, die met dat graatje in zijn keel en het dramatische einde dat er op volgde... maar gelukkig het werd geen variant: Koekiemonster gaat op reis... ik heb het namelijk overleefd...er bleef geen graatje in mijn keel steken...
De cappuccino viel helaas tegen, misschien waren mijn verwachtingen ook wel te hoog gespannen...lang niet uit eten geweest; je verheugt je op zo'n heerlijk bakje na...tsja te slap...
(wel het koekje laten liggen: wauw wat ben ik goed bezig!) daarna nog een Koffie Verkeerd geprobeerd, maar dat was nog rampzaliger: dat was echt een koffie VERKEERD... (wederom weer het koekje laten liggen....)....

Al met al een gezellige avond gehad...

P.S. Wat vind jij, Soep? Nu ik al die koekjes laat liggen, moet ik dan mijn naam aanpassen?
P.S. 2 Oh nee, die naam was alleen omdat ik het zo'n leuk blauw, pluizig beest vind...het sloeg niet op mezelf (dan is de naam Koekiemonster nl. niet toereikend ;-) )

De eigenwijsheid van revalidatie

Tja Koekie, ik weet wel zeker dat je lichaam jezelf in bescherming neemt. Iets zegt mij dat het niet helemaal onterecht is. Maar het is gewoon lastig als je niet ziek in je hoofd bent (geen grapjes nou!) maar dat er gewoon een lichaamsdeel dienst weigert, dat is niet alleen een frustrerend gevoel, soms ook makkelijk te vergeten!

Ik was -uitzonderlijk- zo slim om gisteren, nadat ik eerst m'n waffel vol boterham had gestoken, een flink pak ijs op mijn schouder te leggen en wat denk je... dat heeft geholpen en hoe! Ik heb niets extra's gemerkt van 1,5 uur buffelen op de fiets! Dat had ik helemaal niet verwacht, van die 10 minuten in december was ik toch weer een dagje van de leg namelijk. Maar je zei het al Koekie, ijs op zondag doet wonderen!

Zwierend over het ijs...

Allereerst wil ik natuurlijk even kwijt dat ik trots op je ben, Soepkip! En heel blij voor je! Wat een heerlijk gevoel moet dat zijn! Ik had gisteren ook een sportief dagje...of eigenlijk een heel sportief dagje...uhm om eerlijk te zijn een heel passief sportief dagje...
Ik moet toch opbiechten dat ik bijna het hele weekend schaatsen heb gekeken enneh gisteren was ook nog eens de NK Marathon :-) Kilometers genoeg om te kijken dus... Heerlijk! Gewoon genieten! Dat was mijn sportief dagje... Maar ik ben ook actief sportief geweest hoor (op mijn manier dan). Ben weer op mijn hometrainer gestapt en heb de pedalen weer flink rondgetrapt...hihi maar liefst 3 keer 15 minuten...(klinkt weinig, maar geloof me: puf puf dat valt tegen...) met name bedoeld om alles weer soepel te krijgen. En dat is wel nodig. Mijn spieren zijn nog steeds niet blij met wat ze hebben uitgespookt (in tegenstelling tot mezelf, ik ben wel heel blij :-) )...
Zeker nu ik in huis zoveel mogelijk probeer te lopen zonder kruk, protesteren ze behoorlijk. Typisch een gevalletje van niets uit het verleden leren...ik hou het toch langer vol dan dat mijn spieren uiteindelijk het protesteren volhouden...dat is de vorige keer ook wel gebleken...dus als die spieren hun weerstand nu gewoon even laten varen, gaat de revalidatie wat sneller. Mmm of kennen mijn spieren mij langer dan vandaag en nemen ze mij tegen mezelf in bescherming???

Kapot gaan was nooit zo lekker

Het kind had vandaag d'r uitje! Uiteindelijk zo'n 1,5 uur op de fiets gezeten en het was niet makkelijk. Met de conditie is het slecht gesteld en de extra kilo's ga je dan helemaal voelen. MAAR! Ondanks dat heb ik nagenoeg de hele rit met een grijns op het gezicht rondgereden. Ik zeg nagenoeg want de laatste ca. 10 a 15 minuten waren net iets te veel van het goede. De koek was ruimschoots op en in de min en het kostte me heel wat om toch thuis te komen. Heb nóg honger zeg maar. Van een foto is het niet gekomen, maar het is écht gebeurd! Tanja heeft weer op de mountainbike gezeten en ik ben defenitief aan mijn revalidatie begonnen, hoera!

"Het kind gaat op stap"

Dat zegt mijn moeder altijd. Ik heb het namelijk van haar, als de ik volgende dag iets bijzonders (vaak leuk) heb te doen, ben ik helemaal opgewonden, zenuwachtig en zelfs zo erg dat ik er niet van kan slapen.

Morgen ga ik mountainbiken, voor het eerst sinds oktober (de 10 minuten in december niet meegeteld) en ik ben er helemaal spannend voor. Want ik weer zeker dat ik het conditioneel nog niet aankan en arm-technisch weet ik niet hoelang ik het kan uithouden, maar ik ben er gewoon rijp voor. Ik stap op en zie wel waar ik strand. Mijn tas staat al klaar, zou er bijna extra vroeg voor naar bed gaan, want ik weet gewoon dat van slapen wel niet zo heel veel zal komen.

Doe maar lekker gezond

Zojuist mijn laagjes-stoomkook -apparaat als keuze-kado binnengekomen. Als kerstgeschenk van mijn werkgever mocht ik dat uitzoeken uit een boekje met diverse suggesties.

Dit apparaat leek me wel handig om gezond te gaan koken, en ik wilde er toch al langer eentje. Alleen nu denk ik; "...dat neemt weer heel veel ruimte in beslag in de kast..." Het is ook nooit goed...

Wat schroefjes, kommetje en een pin

Ik had het jullie al beloofd... een fototje van mijn nieuwe heup...

Hier ga ik het de komende jaren (hopelijk vele, vele jaren) weer mee doen! Vooral die schroeven zien er wel indrukwekkend uit... kan haast niet meer los gaan, zou je denken! Goh, zouden ze die nu met een kopschroevendraaier hebben vastgedraaid of met een gewone? Mmm, nog maar even navragen over 3 maand. Dan weet ik in ieder geval hoe ik ze wat vaster kan draaien als ze los gaan zitten... gaatje boren, vastdraaien...roep tegen die tijd de hulp van Jacq wel in... dan komt het vast wel goed

» Lees een blog post op tanien.hyves.nl

Het ziet er allemaal goed uit, en bij het commentaar staat ook dat de prothese de afgelopen weken netjes op z'n plek is blijven zitten...en dat betekende dat ik groen licht kreeg om mijn heup langzaam aan meer te gaan belasten.. dus net als Soepkip mag ik er weer volop tegen aan.. (oke, misschien iets minder volop en wat langzamer)... maar ik heb een nieuw 'trainingsschema': vandaag al weer wat meer stukjes (in huis) zonder kruk gelopen...lloop nog wel mank en zak er wat door heen. Maar in vergelijking met 2 jaar geleden, loopt het al stukken beter... Buiten loop ik nog wel met een kruk... verder heb ik alweer 10 minuten op m'n hometrainer gefietst, ging wel soepel...zadel in hoge stand en een lichte weerstand..vanavond nog maar even...Ja, ik ben netjes langzaam aan het opbouwen: woensdag 1 keer 5 minuutjes, gisteren niente (geen tijd....) en vandaag wil ik 2 keer 10 minuutjes...Goh wanneer zal ik weer 2 uur lekker kunnen spinnen? Maareh ik krijg nu ook al een kick van deze paar minuutjes op de fiets..gewoon heerlijk dat het weer mag.

Gisteren bij Bert geweest (de bedrijfsarts). We kenden elkaar natuurlijk nog van 2 jaar geleden, dus het was gelijk weer gezellig...mag van hem in ieder geval zeker de komende 6 weken niet gaan werken. De revalidatie zal veel energie kosten en ik moet er op een goede manier aan kunnen werken... ;-) en dat ga ik zeker doen!

Voor de rest ben ik ook maar begonnen, net als Soepkip, om gezond te eten...ik heb zelfs aardappelen zitten (of eerlijk gezegd: staan (met kruk)) koken...volgens mij heb ik dat de afgelopen 2 jaar nog nooit gedaan! Word ik dan toch een verstandig, braaf meisje??

Oh ja, Soepkip: het mandarijntje liever niet over de post...wordt zo'n zooitje als de postbode 'm door de brievenbus perst (en dan is er vast niemand thuis die mijn gang wil dweilen...) dusseh kom 'm maar een keer brengen!

3 januari...dat was zelfs al eergisteren...

Tsja, ik loop weer eens gigantisch achter met het bloggen...maar ik heb een goed excuus...ik loop nu eenmaal nog niet zo snel ;-)

Waar zal ik eens mee beginnen? Eerst maar even heel kort een voorgeschiedenis van mijn blessureleed... in september 2004 heb ik een 'bootongelukje' gehad. Ik lag heerlijk te zonnen op het dek van een botter toen een kluiverboom losschoot en mij meenam voor een vluchtje door de lucht. Gevolg op wat blauwe plekken, deukjes en schaafwondjes na, ook nog het schaambot aan mijn linkerkant en het gewricht van mijn rechterheup gebroken... Van dat laatste heb ik nog steeds wat last, om het maar even zo te zeggen. Ik ben een lange tijd bezig geweest met revalideren, heb er echt het maximale uitgehaald wat er nog in zat...maar helaas was dat voor mij niet voldoende. Ik kon steeds minder, de pijn werd erger, ik kon niet meer het leventje leiden (wel lijden...) dat ik wilde. Dit alles bij elkaar zorgde ervoor dat ik, een jonge meid (was destijds nog maar 35 ;-) ) , afgelopen oktober een belangrijke beslissing heb genomen.

Weg met mijn ondertussen versleten heup! Kom maar op met een nieuwe! Oftewel ik heb me laten opereren. De operatie vond plaats op 15 november en die is gelukkig helemaal goed gegaan. "Het was er 1 uit het boekje"....om maar even mijn chirurg te citeren, en ook wel nodig zei hij...

Toen begon het revalidatieproces dus opnieuw, maar gelukkig had ik de afgelopen 2 jaar al genoeg ervaring opgedaan...dus lopen met krukken ging me al snel goed af... pijn viel me ontzettend mee, met name ongeloooooooooooooflijke spierpijn...maarja dat was allemaal wel logisch en verklaarbaar: de spieren en pezen waren losgemaakt en opzij gelegd omdat ze ruimte moesten hebben om bij mijn gewricht te komen...en laten nu net mijn beenspieren wel goed ontwikkeld zijn...zware klus dus...en daarbij komt ook nog eens dat de chirurgen bij zo'n operatie het betere hak- en beitelwerk hanteren....geen wonder dat ik later helemaal onder de bloeduitstortingen zat.... maar goed... dat is allemaal bijzaak en niet belangrijk!

De 1e 7 weken mocht ik veel dingen niet, zoals zonder kruk lopen, bukken, buigen, benen kruisen, op m'n zij slapen etc etc...best wel lastig, maar gelukkig kreeg ik hulp en ging het allemaal goed.

3 januari (ha: de beruchte officiële startdatum van dit blog...tsja en dat er dan soepkippen zijn die al eerder beginnen met bloggen...altijd haantje de voorste he... is soephaantje geen betere naam? ;-) ) moest ik terug naar Nijmegen voor controlefoto's en voor het bepalen van verder beleid...

De foto zag er goed uit...binnenkort te zien op dit blog (let op: alleen voor 18 jaar en ouder...)
en heb ik groen licht gekregen om verder te gaan met de volgende fase van mijn revalidatieproces... en daar ben ik nu dus beland...hoe dat allemaal in z'n werking gaat, lezen jullie in het volgende verhaaltje (anders wordt deze wel errug lang en dit is meer bedoeld als intro-tje...)

3 januari, dat was gisteren

Maar op 3 januari was er een landelijk storing van mijn provider. Op 3 januari moest ik ook voor een update naar mijn fysiotherapeute en dat gesprek ging heel goed. Ze gaf haar zegen voor de start van de rehabilitatie-training. Dat wil zeggen dat ik het nu echt kan gaan opbouwen. De laatste spinningles ging namelijk erg goed.

Je moet je namelijk voorstellen dat ik 8 weken niet op mijn arm heb gesteund. Je spieren verslappen dan heel snel, tel daarbij het trauma van de ontwrichting bij op en dat wordt fietsen wel heel lastig, want alles wat je daar doet ik leunen, steunen en bewegen met je schouder.

In de afgelopen weken heb ik voorzichtig een keer gemountainbiked (en daarna pijn geleden, maar dat was puur spierpijn en dat is niet erg) gefitnessed en gespinned. Allemaal op een laag pitje, maar er zit verbetering in. Ik zeg voorzichtig jippi!

Ze waarschuwde trouwens wel dat het nog wel een maandje of 2 kan duren eer ik volledig pijnvrij ben. Volgende week ga ik maar eens met een fysiotherapeut van Fysical Fitness op stap om een trainingsplannetje op te stellen. Er zijn nog heel wat apparaten waar ik of nog niet aan toe ben of heel voorzichtig mee moet doen.

Oja, etensgewijsch gaat het natuurlijk de 2e dag nog steeds voorbeeldig. Geen stoute tussendoortjes, in plaats daarvan maakt ik mensen hun mandarijenen afhandig namelijk. Inmiddels heb ik mijn eigen voorraadje mandarijen, zal ik er een terug op de post sturen Koekie?